Pastoor

Vandaag kreeg ik een mailtje van mijn 'oude' kappillan (pastoor). Tijdens mijn veldwerk in Marsaskala, Malta was hij daar de pastoor en eigenlijk ook de burgemeester, want die hadden ze daar toen nog niet. Het klikte wonderwel tussen de Roomskatholieke geestelijke en die hervormde jongen uit Nederland. Hij regelde een school voor onze kinderen en nam vele uren de tijd om mij alles wat ik wilde weten over zijn kerk uit te leggen. Ook bood hij me religieuze gastvrijheid, omdat er op Malta nu eenmaal geen protestantse kerk was. Dat ging heel ver: ik mocht zelfs ter communie gaan als ik dat wenste en heb dat ook een enkele keer gedaan, als ik mij echt onderdeel vond van de congregatie. Met door hem en anderen aangedragen informatie schreef ik mijn misschien wel wetenschappelijke artikel The Kappillani - The Changing Role of the Parish Priest in Malta (zie verdere gegevens onder Wat is Kosterlijk). Ik was zo trots als een pauw toen de grote antropoloog Eric Wolf met hiermee complimenteerde en het in een door hem geredigeerd boek opnam.

Twee maal mocht ik zijn installatie in een steeds grotere parochie meemaken. De laatste keer daalde hij van het altaar af om zijn familie en mij de vredeskus te geven. Ik hield het niet meer droog tussen die vele ontroerde Maltezen.

En nu is hij met pensioen. Hij heeft de eretititel Monseigneur gekregen en is lid van het Kathedrale Kapittel, de adviseurs van de Aartsbisschop van Malta. Hij mailde me dat hij nu verantwoordelijk is voor de liturgie tijdens de vieringen in de Kathedraal. Ik weet dat hij een perfectionist is op dat gebied. Hij herinnert me aan onze vele vriendschappelijke discussies en aan onze vriendschap. Ik heb hem snel een hartelijk mailtje teruggestuurd, waarin ik heb uitgelegd dat ik deze meivakantie ervoor gekozen heb mijn linderen in Engeland op te zoeken, wat helaas ten koste van mijn dierbare Malta gaat. Volgend jaar?  

 

Vrijdag de dertiende

Een dag om maar in bed te blijven?

Ik ben best een beetje bijgelovig. Vroeger leerde ik mijn huiswerk maar niet voor vrijdag de dertiende, want dan kreeg ik toch altijd onvoldoendes. En het klopte nog ook! 

Herdenking

Vandaag woonde ik de herdenking van de vliegramp op Schiphol bij. Het was een indrukwekkende plechtigheid. De ontroering van de Turkse ambassadeur zal me lang bijblijven, evenals de prachtige speech van onze burgemeester Theo Weterings. Ik ben trots op hem en ik weet velen met mij.

Finselbach

Vandaag ben ik nodig in Hoofddorp. Dus vroeg opgestaan en plank gas op de autobaan. Je rijdt nergens lekkerder als in Duitsland, waar alleen maximumsnelheden gelden als het nodig is en dan nog niet kinderachtig, 130, 120, 100 of 80. Bij Bad Oeynhausen houdt de snelweg op. Maar dat is niet erg, want daar ga ik van of naar Hannover altijd koffiedrinken bij de onvolprezen Café Konditorei Finselbach. Koffie met taart natuurlijk: Schwarzwalder Kirschtorte of Eierlikör Sahnetorte. Tot de volgende keer!  

Arnie (2)

En toen schudde ik op een ontvangst van Californië plotseling de hand van Arnold
Schwarzenegger: 'Hi Sir, how are you to-day, let me shake your hand'.

Het buffet was uitstekend.

Pagina: < 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 >