Afgeknoedeld

Planningsfoutje. Hier had ik eigenlijk twee dagen over moeten doen. Het begon nog zo veelbelovend, met een stukje autoweg waar je 110 mocht rijden. Maar dat was snel over en daarna tijdenlang door een stedelijke gebied. Leuk als je achter vrachtauto's rijdt. Regen, ook dat nog. Dorpjes. En langs de weg de vrouwtjes met fruit, honing en paddestoelen. En de dames met hun eigen vleeswaren in de aanbieding. 7 uur onderweg. Nee, ik ben niet blij. Als ik straks thuis ben moet ik heel goed uitrusten van deze vakantie!

Gelukkig ligt er tegenover het hotel het restaurant Bombay. Hier verrassend Pork Tikka gegeten, heel lekker. Nog nooit varkensvlees bij een hindoestaan gehad. 

Afgelegde afstand 372 km in 7 uur. Reisafstand 4633 km D

Lui

Danzig hoorde na de Eerste Wereldoorlog niet meer bij Oostpruisen, maar was een soort autonome stadsstaat. Toch bleef de Duitse invloed groot. Op een gegeven moment kwamen de nazi's er aan de macht. Dantzig speelde een rol bij de Duitse aanval op Polen.

In vorige eeuwen waren hier ook Nederlanders naar toe getrokken.

Er is hier genoeg te zien. Het stationsgebouw moet ook nog uit de prépoolse tijd stammen. Van binnen is het rommelig. Bij de kapper heb ik me voor nog geen 4 Euro laten knippen. Daar kan zelfs de Turk in Hoofddorp niet tegenop. ik heb daar overigens nog nooit geweest en heb het van horen zeggen. Ik had wel de hele knipbeurt uitzicht op de blote navel van mijn kapster; dat gebeurt me niet bij de dames van Ingrid in Vijfhuizen. Op de markt zag in in een van de nettere stalletjes twee nieuwe trouwjurken hangen. Was eigenlijk wel benieuwd naar de prijs. Ook hier weer tweehands winkels, net als in de Baltische staten.

Een etalage van een makelaar? Benieuwd naar de huizenprijzen hier. Nee, het blijkt een arbeidsbemiddelingsbureau voor ..... Nederland. Er worden verschillende vaklieden gevraagd. Men kan vanaf ruim € 8 per uur verdienen (in Polen is het minimumloon € 3). In het stadsgidsje wordt behalve voor verschillende kerken in de rubriek Adult Entertainment een nachtclub aangeprezen waarin onomwonden gedrukt staat dat de meisjes hier vanaf 100 zloty (€ 23) kosten!

Geluncht op een terras van een Italiaans terras in de 'hoofdstraat'. Spaghetti di mare. Lekker, maar wel veel tomatensaus. Kleine rote spatjes op mijn overhemd, maar ik moest het aanhouden, anders kom ik niet uit met mijn overhemden.

lekker luie dag. Morgen weer een flinke rit voor de boeg en het zou weleens kunnen regenen. 

Gdansk

De weg naar Gdansk is hier een hoofdweg, ondanks het feit dat het maar een tweebaansweg is. Het was vandaag druk en er werd veel ingehaald. Je moet dan voortdurend op je hoede zijn voor tegenliggers die frontaal op je kunnen knallen als je niet snel naar rechts uitwijkt. Zelf moet je in ieder geval tractoren en ander langzaam verkeer inhalen en waar mogelijk 90 rijden, anders word je zelf ingehaald. En dan nog in elk dorp terug naar 50 en zo nu en dan wegonderhoud. Ik was blij dat het erop zat in Gdansk.

Gdansk, het voormalige Danzig, is prachtig gerestaureerd na de oorlog. Het barst van de toeristen en uiteraard willen de inwoners daar een graantje van meepikken. Veel ambulante straathandel. Het maakt een wat rommelige indruk. Morgen eens verder kijken.

Ik moet hier denken aan de film De Bliktrommel waar een minder frisse szene met palingen in een schedel voorkomt. Gerookte paling is desalniettemin mijn lievelingsvis gebleven.

Terwijl ik dit schrijf verschijnt Leo Beenhakker op de Poolse televisie. Good old don Leo. hij is hier nog steeds bondscoach. Ik kan van wat hij zegt maar een paar woorden verstaan, want hij wordt simultaan in het Pools vertaald, maar zijn lichaamstaal spreekt boekdelen. Leo mag misschien geen absolute toptrainer zijn (hij is overigens zeker geen minkukel), maar hij blijft een prachtig performer. Hij laat weten dat hij zijn hier job netjes af wil maken. Het zij hem gegund.

Vandaag Leo en een paar dagen geleden Bill Clinton, die twee journalistes vrij wist te krijgen uit Noord Korea, door even bij de president langs te gaan. Ik heb ervan genoten op CNN, waar ik op vakantie veel naar kijk. Hoewel, als ik de keus heb, prefereer ik BBC World maar dat hebben lang niet alle hotels.    

Afgelegde afstand 174 km in 3 uur en 50 minuten. Reisafstand 4261 km 

Trouwfabriek

Olzstyn heette tot het eind van de oorlog Allenstein. Het lag in het voormalige Oostpruisen. Ooit was er een volksraadpleging. Wilden ze bij Duitsland blijven of Pools worden. De inwoners kozen voor Duitsland. Ik vraag me af hoe dat destijds ging. Was er algemeen stemrecht? Vast niet. Werd er druk uitgeoefend? Interessant om eens na te gaan.

Na de oorlog viel er niets meer te kiezen. Oostpruisen werd aan Polen toegewezen en de meeste inwoners werden verjaagd. Polen (waarvandaan?zelf verdreven?) namen hun plaats in. de huizen en kerken bleven staan. Zouden we dat nu etnische zuivering noemen?

Ik realiseer me dat ik hier nog zo'n 130 km van de Russische enclave Kaliningrad, ooit ook een Duitse stad, verwijderd ben. Ik had ook graag daar een kijkje willen nemen, maar had er de Russische bureaucratie en de forse visumkosten niet voor over bij de planning van deze reis. Dit strookt niet met de russische reputatie van gastvrijheid.

In twee duidelijk oudere katholieke kerken is er niets meer dat aan de Duitse tijd herinnert. Wel is de Lutherse kerk gerestaureerd met Duits geld. Zijn er Lutherse Polen?

Wat me in Polen opvalt is het aantal bruidsjurken in etalages. In één van de kerken werd vanochtend op het orgel het Ave Maria gespeeld, gevolgd door de bruiloftsmars. Oefenen? Vanavond was er inderdaad een huwelijksmis. Datzelfde gold voor de basiliek in het centrum, het volgende bruidspaar wachtte al bij de kerkdeur onder het Avé Maria en 'daar komt de bruid'. Het beeld van Johannes Paulus II, naar wie overigens hier het raadhuisplein is genoemd, keek glimlachend toe. Toen ik na een spaghetti volgole in, het kan het anders, Café Malta, weer langs de andere grote kerk kwam vertrok daar net luid toeterend een bruiloftsstoet. Een non veegde de confettiresten opzij. In mijn hotel was ook een trouwerij aan de gang met minstens twee bruidsparen. Ik heb tenminste twee bruiden in vol ornaat in de lobby gezien. Eén ervan leek sprekend op Mariëtta Patist, het had een jongere zus van haar kunnen zijn.

Olsztyn

Het was weer afzien vandaag. Allemaal landweggetjes waar je niet kon opschieten, zeker als je ook nog achter een tractor met brede aanhanger zit en die niet kunt inhalen. het parcours was zo nu en dan zo bochtig, dat ik er bijna zeeziek van werd. Geweldig zoals mijn Garmin me weer naar mijn bestemming bracht, want de Poolse borden (en die in Estland, Letland en Litouwen) zeggen me alleen wat als er een bekende naam op staat en dat is vaak niet het geval. Ook altijd weer klasse hoe de routeplanner me weer uit een stadscentrum krijgt waar ik de vorige dag moest zijn. Hulde.

En dan ben ik nu in Olsztyn. tot voor kort had ik daar nooit van gehoord, maar de rit van Bialystok naar Gdansk leek me gewoon te lang. Een etappeplaats dus, maar wel een mooie met leuke geveltjes in het centrum (iets te ver lopen van het hotel, maar gelukkig is het mooi weer en lopen is niet slecht voor de conditie) en je kunt er behoorlijk eten en nog goedkoop ook. niet onaardig toch?

Aan de rand van het centrum staat een beeld van Copericus. Hij zit daar in het zonnetje. Nogal veel jonge vrouwen laten zich bij hem op schoot fotograferen. Toeval of ik ik hier een vruchtbaarheidsrititueel achter zoeken?

Wanda is lift in het Pools. A lift called Wanda? Het meervoud is Windi. Daar kreeg ik laatst alleen in een lift bepaalde associaties mee en moest daarbij tevens aan het Wilhelmus denken. Dat heb ik van mijn ouders. Waarom eigenlijk? dat wil je niet weten.

Afgelegde afstand 236 km in 4 uur. Reisafstand 4087 km

Pagina: < 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 >